FUXE!! GHRITA!!

lunes, mayo 15, 2006



Peter Singer: A ética máis aló das barreiras da especie


Actualmente o trato que temos hacia os animais basease no ESPECISMO. Esta é unha actitude favorable a unha especie e en contra doutras, e é totalmente rexeitable dende un punto de vista ético, xa que tódolos seres sensibles teñen intereses independentemente da súa pertenencia ou non a unha especie determinada.

Vou mostrar esta postura frente os chamados "ecoloxistas profundos". Tanto estes como os "liberacionistas animais" están dacordo con que o respecto animal debe ir máis aló da especie. Sen embargo, defiren da extensión que se lle da ó ámbito moral. Os liberacionistas xuzgan en canto a influencia que puidera ter ese acto nos seres humáns e non humáns, e os ecoloxistas profundos tendo en conta o dano que se lle fai ó ecosistema en sí.

A ética que vou defender é unha ética que vai máis aló dos seres humans. Non é unha ética utilitarista, nin recurro ó utilitarismo, que é unha ética non especista.

Estos enfoques especistas parten da relixión occidental. Así, vemos a pasaxe do Xénesis, fundamental na influencia no mundo occidental:

"y dijo Dios: creemos al hombre a mi imagen y semejanza y démosle el dominio sobre las especies del mar, aves del cielo y todas las criaturas y reptiles que se arrastran por la tierra."

Así Deus crea o home e a muller e lles di: "multiplicaos, dominad las especies del mar, criaturas del cielo y toda especie que haya en la tierra."


Según esta tradición, A NATUREZA Só EXISTE PARA O CAPRICHO E USO DO HOME, xa que Deus concedéulle o dominio da terra. Así, os homes son os únicos seres moralmente importantes no mundo; entón, a natureza non ten valor intrínseco en sí, e desta maneira a destrucción das plantas e animais unicamente importa se isto dana á especie humana.

Este punto de vista basease nun mito refutado innegablemente fai un siglo. Dende Darwin podemos comprender que animais e plantas non están no mundo para o noso beneficio, senón que evolucionan con nós. Mais o influxo desta tradición segue vixente e penso que debemos eliminala para lograr cambiar dunha vez por todas o noso trato hacia os animáis.

Hai unha cuestión importante, que é a do valor intrínseco. Entendemos un valor intrínseco o que é bo e/ou desexable en sí mesmo, fronte o valor instrumental que únicamente é un medio para lograr fins. Debemos ver si os seres humans e non humans teñen valor intrínseco ou valor instrumental.


Aristóteles, un dos máis grandes filósofos gregos, xustificaba o instrumentalismo entre bárbaros e gregos (os bárbaros eran considerados meros instrumentos de traballo servindo a un fin, o benestar dos seus amos), baseandose na teoríia de que os bárbaros tiñan menor capacidade de raciocinio que os gregos.


Para cambiar este punto de vista é necesario un cambio tan grande como o que nós necesitamos para que se considere que os animais teñen valor intrínseco.
Actualmente ningúen defende este plantexamento de esclavitude por varias razóns: non se pensa que os bárbaros tivesen menos raciocinio que os gregos, aínda que é certo que os valores culturais de ámbalas civilizacións eran moi distintos. Sen embargo, tampouco aceptamos esta visión dende o punto de vista moral xa que non pensamos que as persoas con menos capacidade de raciocinio teñan que servir ás de maior capacidade.


Pensamos que tódolos seres humans son iguais, e que o racismo e a escravitude son condenables. Tanto barbaros como gregos podían sentir o dor e sufrimento pola separación de familias e amigos.

O que quero expresar é si esto non se podería extender á civilización actual, xa que o que estamos a facer e extender esta visión aristotélica hacia os animais, sen considerar que éstos tamén sofren, tamén poden estar tristes, e tamén poden levar unha vida alegre. Ademáis está demostrado que os mamíferos sofren como consecuencia da separación das súas familias. Sen embargo, obviamos todo esto para satisfacer os humans. E quero deixar esta pregunta para a reflexión: »realmente é xustificable? eu penso que NON.

3 Comments:

At 6:44 p. m., Anonymous zinta said...

no creo que sea justificable de ninguna manera el daño hacia los animales o la privacidad de la vida de éstos,pero creo que en esto el 90% de la gente va a estar de acuerdo(eso espero),creo que el asunto es porqué no es justificable y aqui en contra de lo que pone el artículo creo mas en una ética como la utilitarista que no en eticas deontologicas que creen en el valor de la vida como algo absoluto.yo creo que la vida ya sea humana o no(aqui es verdad que hay que eliminar todo tipo de prejuicios antropocéntricos)tiene valor por algo concreto y por eso tambien creo que darwin en este sentido contribuyó de manera positiva;porque le dio un sentido a la vida,la evolución,y sin valorar esto último creo que cuando la vida tiene sentido es cuando se puede respetar.
cada uno creo que tiene que buscar sus razones para darle un sentido general a la vida y asi poder respetarla desde convicciones profundas,nunca por pensar que la vida es algo sagrado y punto,algo que la etica defiende de manera fanática.
seguide traballando así de ben que é moi boa idea a que levades a cabo!!
un saudiño.

 
At 5:43 p. m., Anonymous pery said...

parece q el mundo entero se conciencia poco a poco del problema de la contaminacion, del hambre en el mundo...pero el trato a los animales parece q no cambia;circos, zoos, tiendas de animales...todo sigue estando permitido y bien visto.por alguna razon, q tb creo q viene de muy atras, el ser humano se considera superior a todo lo q le rodea, sintiendose con derecho a destruir y maltratar a otras especies.
en mi opinion, todo ser vivo tiene derecho a ser respetado por el simple hecho de estar vivo, independientemente de su funcion(si es q la tiene), pues al fin y al cabo, ninguna funcion es indispensable.creo q hay q vivir y dejar vivir.
enhorabuena por el blog!!un saludote!

 
At 10:52 a. m., Blogger Aaana said...

guau! Peter Singer escribe en galego? Mola!

BarbiesDeath

 

Publicar un comentario

<< Home